ÇOCUKLAR…

Çocuklar ölüyor ırak,ta…

Cennet yüzlü çocuklar,ramazan pidesi kokan çocuklar.Yüzlerinde hayatın en masum çizgileri.Diz kapakların da yara izleri.Hayatı kana kana içmelerine bile izin verilmeyen,kelebek desenli çocuklar.Gözlerinde sokak lambaları.Bedenlerinde çirkin adamların bombaları.Adına asker denilen çirkin adamların nişan aldığı çocuklar.

Cennetin çocukları.

Kutsal kitapların yaşamamasını emrettiği çocuklar.Günahsız melekler.Yürekleri gül kırığı.Hıçkırığı bile duyulmamış,ilahi ninnilerin çocukları.Acımasız savaşın çocukları.Çikolatanın tadını bile öğrenememiş çocuklar.Analar için doğumların sevimci.Babalar için,denizlerdeki en değerli inci.İftar saatlerinde kandilleri söndüren çocuklar.Çirkin adamların adlı karıncaları.Bizler için su gibi aziz,ekmek kadar kutsal çocuklar.Bizim çocuklarımız.

Çocuklar ölüyor ırat,ta.

Bulutlara küskün çocuklar.dünyanın  utancı çocuklar.Sonbahar yaprakları gibi düşüyorlar birer birer.Resimlerin renklerine karışıyorlar,şiirlerin ezgilerine.Sessiz ve yalnız çocuklar.Masum kumrular,en yüksek yıldızın en parlak ateşleri.Nar tanesi,yüreğimizin bir tanesi çocuklar.

Allahın çocukları.

Ve biz çocukların ölüm haberlerine bir iftar çadırı kadar değer vermiyoruz.

Hayırlı ramazanlar.

                                               Eroll ca